Chronische traumatisering
Bij chronische traumatisering is er sprake van de nawerking van een (lange) reeks incidenten die als vormloze gevoelservaring blijven hangen. Zoals bijvoorbeeld herhaalde blootstelling aan traumatische gebeurtenissen, vaak in de kindertijd (bijvoorbeeld herhaalde mishandeling, verwaarlozing, huiselijk geweld) maar ook op latere leeftijd (oorlog, geweld, gijzeling). Maar ook de fijnere vormen van traumatisering die ooit begonnen zijn in het bijvoorbeeld je niet gezien voelen en die in de loop van je leven een opeenstapeling van zijn geworden.
Het gaat bij dit type trauma om de nawerking van langdurige perioden van traagheid, sleur, troosteloosheid, verveling, liefdeloosheid, hard werken voor weinig, vrijheidsberoving, isolement, bedreiging, misbruik etc. meestal binnen een afhankelijkheidsrelatie. Dit heeft vaak een dieper effect op de persoonlijkheidsontwikkeling en het zelfbeeld. De bekendste symptomen van de nawerking zijn sterke gevoelens van vermoeidheid of zelfs uitputting, depressiviteit, onveiligheid, onvrijheid en/of het gevoel nooit tijd voor jezelf te hebben.
Er is een frequent herhalende dan wel continue aanslag op de persoonlijkheid bij chronische traumatisering.
De levensenergie neemt langzaam af, totdat het erop lijkt dat elke mentale, emotionele en fysieke kracht ontbreekt om nog iets aan de situatie te veranderen. De persoonlijkheid gaat er langzaam aan onderdoor. De persoonlijkheid mist het bewustzijn en de energie om nog iets te veranderen. Hij geeft het als het ware op.
Mensen met symptomen die wijzen op chronische traumatisering, geven vaak een slappe hand, praten met zachte stem en zuchten veel. Ze ogen vaak moe en krachteloos in lichaamshouding.
Veelvoorkomende gevolgen
- Problemen met emotieregulatie
- Verstoord zelfbeeld en chronische schuld- en/of schaamtegevoelens
- Moeite met vertrouwen en het aangaan van relaties
- Dissociatie
- Lichamelijke klachten zonder duidelijke medische oorzaak
- Verhoogde kans op angst, depressie, verslaving
- De verwerking van chronische traumatisering gaat sneller als je tegelijk in staat bent je vaak nogal passieve manier van leven langzaam te veranderen door bewust actiever te worden. Mensen met dit type trauma kunnen zichzelf vaak nauwelijks in beweging krijgen. Het bewustzijn is door de voortdurende herhaling steeds vaker en steeds verder gedissocieerd geraakt. Er is vaak sprake van dagelijkse dissociatie. De krachteloosheid maakt het bijna onmogelijk actief betrokken te blijven bij het integratieproces.
- Weten wat we voelen is de eerste stap op weg naar weten waarom we iets voelen. Als we ons bewust zijn van de voortdurende veranderingen in onze innerlijke en uiterlijke omgeving, dan kunnen we in actie komen om er controle op uit te oefenen. Dat kunnen we echter alleen als ons signaleringssysteem heeft geleerd om te signaleren wat er in ons omgaat. Om die reden is Mindfulness, wat ervoor zorgt dat ons signaleringssysteem sterker wordt, een basis van het proces dat leidt tot het herstel van chronische traumatisering.
© Angelique van Gogh